آلوچه خانوم

Posted in Uncategorized by آلوچه خانوم on نوامبر 4, 2003

نی نی شبها ديگه رسما با قصه های بابا می خوابه . يعنی آقای همخونه کاملا خطاب به نی نی در حالی که صورتش کاملا روبروی نی نيه اول باهاش شروع می کنه به حرف زدن . به محض شنيدن صدای آقای همخونه رو به خودش شروع می کنه به تکون خوردن . يه جور با مزه ای بالا پائين می پره . يه وقتهايی اونقدر تکان هاش شديد می شه که آقای همخونه با آرامشی که به صداش می ده , سعی می کنه آرومش کنه . بعد قصه کوچولوش رو شروع می کنه . هر چی پيش می ره حرکات نی نی آروم و آروم تر می شه . از اينجا به بعد رو يه وقتهايی من هم خوابم می بره . نمی دونم تا کی سرشون باهم گرمه . پريشب ها اينطور که آقای همخونه می گفتند تا نيم ساعت بعد از تموم شدن قصه نی نی در حال شلتاق انداختن بود.
اونقدر عکس العمل های نی نی نسبت به صدای آقای همخونه قشنگه . يه وقتهايی هر چقدر التماسش می کنی و از اين ور و اونور بهش ضربه های کوچولو می زنی و جواب نمی ده کافيه آقای همخونه بياد نزديکش و بگه يکی بود يکی نبود. انگار يه دفه پا می شه ميشينه !

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: